บทที่ 127 ขอบคุณ

อรวินท์หัวเราะเบา ๆ กับคำพูดของเพื่อนสาว "เธออย่าพูดแบบนั้นเลย ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย"

แม้หญิงสาวจะพูดเช่นนั้น ทว่าในใจของสุชารียังคงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและกล่าวขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ทั้งสองคุยกันต่ออีกสองสามประโยค ก่อนที่อรวินท์จะกดวางสายไป

เธอนอนหงายลงบนเตียง พยายามเค้นสมองนึกถึงเรื่องราวที่เก...